Ćwiczymy samo przywołanie wiele razy, kształtując szybkość reakcji na komendę, entuzjazm, powrót do przewodnika jak najkrótszą (prostą) drogą. Jak zawsze, pracujemy osobno nad poszczególnymi elementami, nagradzając coraz lepsze wykonanie ćwiczenia. Gdy pies przybiega do nas, zawsze dajemy komendę "siad". Przyzwyczai się do tego i po jakimś czasie będzie siadał automatycznie. Nagradzamy proste i bliskie siadanie przed przewodnikiem. Nie pochylamy się do przodu gdy wołamy psa, bo to spowoduje, że siądzie daleko od nas. Jeżeli siada zbyt daleko, możemy udoskonalić tą pozycję. Bierzemy garść smakołyków i poruszając się tyłem krok po kroku, wołamy psa, nagradzając za każdy siad, jeden po drugim, aż zużyjemy wszystkie smakołyki. Krok do tyłu, "siad", K/S, krok do tyłu, "siad", K/S itd. Nagradzamy blisko naszego ciała, w pozycji w której chcemy psa widzieć. Gdy pies podąża za nami z entuzjazmem (z czym nie powinno być problemu, gdyż jest to dla niego łatwy sposób zdobywania nagród), nagradzamy tylko te lepsze siady. Gdy przywołanie odpowiada już naszym wymaganiom (jak zwykle, dopóki nie jesteśmy całkowicie zadowoleni z ćwiczeń na danym etapie, nie przechodzimy do następnego), łączymy je czasem z powrotem psa do nogi. Nie robimy tego jednak zbyt często, żeby pies nie zaczął wracać do nogi automatycznie, z pominięciem siadu przed przewodnikiem. Powrót do nogi możemy częściej ćwiczyć osobno, bez powiązania z przywołaniem.
| UWAGI REKSIKA Przybieganie jest łatwe, gdy jesteśmy skupieni na pracy z naszym przewodnikiem. Jeżeli będziemy dobrze nagradzani za to, będziemy chętnie przybiegać i pilnie obserwować, czy może nas nie zawoła. |   |
- 62 -
